تبلیغات
من و گلدونه خانوم - دنیای این روزها
زندگی ...

دنیای این روزها

نویسنده :آقای خونه
تاریخ:دوشنبه 23 تیر 1393-05:37 ب.ظ

                                                      


-         دنیای این روزهام تو حس و حال عجیبیه. روابط جدیدی رو کشف میکنم و به شرایط تازه ای میرسم. میبینم خیلی چیزهایی که قبلاً بسیار برام مهم بودن، الآن خالی از اهمیت شدن و جزئیات تازه ای جاشون رو گرفتن. به بعضی موقعیت هایی که اطرافم در حال شکل گرفتن هستن نگاه میکنم و احساس میکنم که چند سال تو کما بودم و تازه از یه خواب سنگین بیدار شدم و چیزهای تازه رو میبینم. اون جوکی هست که میگه چگونه یک فیل را با سه حرکت داخل یخچال قرار بدهیم؟! دارم سعی میکنم از چنین روشی برای جابجایی احساساتم استفاده کنم.

-         به نظرم میاد خوندن زندگینامه افراد موفق یه پله بیشتر از ناکامی برای آدم به بار نمیاره. درس زندگی چیزی نیست که تو زندگی یه نفر دیگه دنبالش بگردیم. البته که استفاده از تجارب دیگران خوبه، ولی ایده آل گرایی مقایسه ی زندگی خودت با نابغه ای که در طول دوران یکی یا دوتا بیشتر نبوده حسی به تلخی حماقت رو وارد کام آدم میکنه. نکته ی کلیشه ایش هم این هست که همه شون از دم اول هیچی نبودن و با یه جرقه یهو از فرش به عرش رفتن!

-         یه مقدار راجع به موضوع روز یعنی جام جهانی. خیلی خوشحالم که آلمان قهرمان شد. خوشحالم از این که فوتبال زیبا شکست نخورد و اثبات نشد که دفاعی بازی کردن اونم به شیوه صرف باعث موفقیته. به نظرم آرژانتین بین 4 تیمی که اومدن نیمه نهایی کمترین لیاقت رو برای قهرمانی داشت. این به خاطر اینکه تیم ایران رو شکست دادن نیست. به چارت تیمهایی که آرژانتین باهاشون بازی کرد یه نگاهی بندازین، و حرفهای سبکسرانه ی آقای مارادونا –مایلی کهن آرژانتینی ها- که گفته بود چرا هی میگین داور پنالتی به نفع رقیب آرژانتین نگرفت یا چرا فلان صحنه رو به نفع آرژانتین گرفت و ... ما باید باشیم چون زیبایی جام هستیم! دیشب به خاطر خرد شدن غرور احمقانه ی چنین افرادی هم خوشحال شدم. به خاطر افرادی که فکر میکنن تنها به دلیل داشتن یه فوق ستاره - اونم چه فوق ستاره ای! کسی که تو کل هفت بازی که در جام جهانی انجام داد به اندازه دو تا بازی مسوت اوزیل هم تو زمین ندوید! - حق دارن خودشون رو قهرمان جام بدونن!!! حالا هرچقدر هم تیمشون خشن و بی ثبات و ضد تاکتیک و خسته کننده باشه. دیشب کلاً چندبار اسم آقای مسی رو شنیدیم؟ به من بگین دیشب مسی که تو دقیقه 121 بازی تنها شانس قطعی تیمش در وقتهای اضافه رو میفرسته تو باقالیا بهتر بود یا شواین اشتایگری که تمام عضلاتش کش اومدن و استخوان گونه ش شکست، اما تا آخرین لحظه برای تیمش دوید و تلاش کرد؟ خداییش اگه دیشب آلمان می باخت این حس بهم دست میداد که دنیای مکان احمقانه ای برای زندگی کردنه! تنها ناراحتی بزرگم تو این جام شکست سنگین برزیل بود. من هیچوقت طرفدار برزیل نبودم، این دوره هم به شدت از این تیم بدم میومد! با بازیکنهایی مثل فرد و هالک! واقعاً خسته کننده و بی شور! ولی اون بازی جریحه دار شدن احساسات یک ملت بود. ملتی که فوتبال براشون چیزی خیلی بیشتر از یه ورزشه. می باختن، ولی تو یه بازی نزدیک و حساس مثل دیشب. در مورد ایران هم خوشحالم از اینکه تو این جام بودیم. سه بازی متفاوت داشتیم. بازی ای که چنگی به دل نمیزد، بازی ای که خیلی هیجان انگیز و خوب بود و بازی ای که خیلی بد بود. در نهایت نمیتونین جو بکارین و انتظار درو کردن گندم داشته باشین. با این بازی هایی که دیدیم میشه به این امید بود که مدیرانمون به خود بیان و یه روزی ما هم گندم بکاریم و منتظر فصل درو باشیم.

-         همه جای دنیا، همه جور برخوردی وجود داره ولی برخوردهای ما هم عجیب و غریبه. یه روز با شادی بازی که خوب بوده ولی نتیجه ش واسه ما باخت بوده میریزیم بیرون و روز دیگه اونقدر فحش و بد و بیراه تو صفحه ی بازیکن خاص تیممون – که تا دیروزش محبوب قلوب هموطنان جنس مخالفش بوده! – مینویسیم که به عبارتی میگن باید چند ساعت وقت بذاری تا بتونی همه ی فحشها رو بخونی! ولی به اینم اعتقاد بیاریم که این یه مشکل فرهنگیه و فقط مختص ما نیست. تو برزیل هم یه جا یه دختر 9 ساله میاد واسه داوید لوئیز نامه مینویسه که غصه نخوری باختی و تو قهرمان منی و ... یه جای دیگه چپ و راست بازیکنی که روی نیمار خطا کرد رو تو صفحه های اجتماعی تهدید به مرگ میکنن! اینطور مسائل رو هم فقط باید فرهنگی حل کرد، نه تهاجمی و خیزشی.

-         احتمالاً مدت طولانی غیبت و دوری از وبلاگ نویسی موجب پرحرفی هم میشه.

 

 



نوع مطلب : همینجوری نوشت‌ها 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
std testing cost
چهارشنبه 17 آبان 1396 11:00 ب.ظ
من با مهارت های نوشتاری شما و همچنین طرح بندی وبلاگ شما به شدت تحت تاثیر قرار می گیرم.
آیا این موضوع پرداخت شده است یا خودتان آن را سفارشی کردید؟
در هر صورت، نوشتن با کیفیت عالی را حفظ کنید، امروزه یک وبلاگ بزرگ مانند این را نادیدنی می بینید.
How do you stretch your Achilles?
دوشنبه 16 مرداد 1396 05:52 ب.ظ
For most up-to-date information you have to pay a quick visit world-wide-web and on the web I found this web site as a most excellent site
for newest updates.
How much can you grow from stretching?
یکشنبه 15 مرداد 1396 12:06 ب.ظ
Please let me know if you're looking for a
article author for your site. You have some really good posts and I believe I would be a good asset.
If you ever want to take some of the load off, I'd absolutely love to write some articles
for your blog in exchange for a link back to mine.

Please blast me an e-mail if interested. Thank you!
georgeuenorhtajp.jigsy.com
جمعه 13 مرداد 1396 02:33 ب.ظ
whoah this weblog is magnificent i love reading your posts.
Keep up the great work! You understand, a lot of persons are looking around for this information, you could aid them
greatly.
Kimberly
دوشنبه 9 مرداد 1396 10:00 ب.ظ
Highly descriptive article, I enjoyed that bit. Will
there be a part 2?
http://illamontaluo.hatenablog.com
شنبه 31 تیر 1396 06:02 ب.ظ
Wonderful work! That is the kind of info that are meant to be shared across the web.
Shame on Google for now not positioning this post higher!
Come on over and seek advice from my site . Thanks =)
Deana
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 02:18 ق.ظ
Hey There. I found your blog using msn. That
is a very well written article. I will be sure to bookmark it and come back to learn extra of your helpful information. Thanks for the post.
I will certainly return.
سارا
چهارشنبه 25 تیر 1393 12:00 ق.ظ
سلام
پست دلچسبی بود.

به نظر من آرژانتین اصلا "تیم" نبود و لیاقت بودن بین 4 تیم آخر رو که اصلا نداشت. و اون مسی با اون چهره ناراحت و شاید حق به جانب که حقش! خورده شده، واقعا آخر غرور نابجا بود.


به جای تیم فوتبال، خیلی دلم میخواد از بچه های والیبالیست تشکر کنم و براشون هورااااااا بکشم. واقعا دلم میخواست توی مسابقاتشون میشد باشم و کلی داد بکشم و تشویقشون کنم. کاش هواشون رو داشته باشند مسئولین.

یک چیزی توی زندگی این افراد موفق هست که خیلی توی زندگینامه شون دقت نمیشه. این که از صفر شروع کردند ولی واقعا سختی کشیدند. شاید موقع تعریف کردن، اینقدر الان در جای بالایی هستند که برای ما ملموس نیست. مثلا با خودمون میگیم خب از پادویی شروع کرده، بعدش فلان کرده و ... . چند نفر حاضرند از صفر صفر شروع کنند؟ من یکی واقعا از منطقه امن خودم خیلی حاضر نیستم خارج شم، ریسک کنم، یا مثلا ورشکست بشم و ... تا یه روزی اینقدر موفق بشم.




امروز با دوستم توی پارک داشتیم به سِیر روابطمون با پدر و مادرمون حرف میزدیم. اینکه یه وقتهایی چقدر لجباز بودیم، یا اونها سختگیری کردند یا .... ولی الان روابط آروم داریم. می دونیم چی ممکنه در این روابط ناراحتمون کنه و ازش دوری میکنیم. و اینکه خلاصه چقدر آروووم شدیم. و شاید عاقل. ... و فوق العاده از اینکه این حالتها رو تجربه میکنیم و به ثبات رفتاری نزدیک میشیم، لذت میبریم.
پاسخ آقای خونه : سلام.
ممنون.
امیدوارمماجرای والیبال لوث نشه و کارشون نادیده گرفته نشه.
ولی من هنوزم میگم خوندن زندگینامه شون کمکی بهمون نمیکنه. چون میدونیم فرمول چیه ولی راهشو نمیریم.
عطیه
سه شنبه 24 تیر 1393 10:58 ق.ظ
سلام بر آقای خونه ی ستاره سهیل! رسیده به خیر...
با شما موافقم که آلمان قهرمانی حقش بود. حداقل تا رسیدن به فینال جانانه جنگید و زحمت کشید...وقتی میدیدم که آرژانتینی ها و مسی اینقدر تریپ دپرسی برداشتن با خودم گفتم: اینا چه باورشون شده بود که باید قهرمان میشدند... و چقدر خووووب که نشدند... چون به قول شما اونوقت انگار فوتبال زیبا تو این جام مرده... و حقش خورده شده... روی هم رفته جام زیبایی بود با اتفاقای عجیب و غریب خاص خودش..
پاسخ آقای خونه : سلام. خوبین؟ چه خبرا؟
واقعاً همینطوره.
یلدا
دوشنبه 23 تیر 1393 10:50 ب.ظ
چه میشه کرد دوباره مینویسم .
هیچوقت به خوندن زندگینامه ها خیلی علاقمند نبودم چون معتقدم نسخه های موفقیت نمی تونن مشترک باشن هر چند فاکتورهای مشترکی بین آدمای موفق وجود داره مثل ریسک پذیری و تغییر ...
چسیبدن به گذشته ی درخشان که ما ایرانی ها ید طولانی درش داریم این بار آرژانتین و دچار مشکل کرد و واقعا حق آلمان بود این قهرمانی.
کاش این روزا بیشتر بنویسید از تجربیات جدیدتون
پاسخ آقای خونه : من جدیداً داره بدم میاد از خوندن زندگینامه ها.
واقعاً حق آلمان بود.
حتماً بیشتر مینویسم. قول میدم.
یلدا
دوشنبه 23 تیر 1393 10:45 ب.ظ
آقا قبول نیست من کلی نوشتم و پرید
پاسخ آقای خونه : چه بد...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر